tag:blogger.com,1999:blog-184575652009-02-20T19:12:39.125-08:00Black NotesAmir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comBlogger42125tag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1163752841774061102006-11-17T00:37:00.000-08:002006-11-17T00:42:54.736-08:00New add<div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;">با سلام</span></div><div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;">:لطفا از اين تاريخ به بعد به آدرس زير مراجعه كنيد </span></div><div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;"></span></div><div align="right"> </div><div align="right"><a href="http://blacknotes.blogfa.com"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;">http://blacknotes.blogfa.com</span></a></div><div align="right"> </div><div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;">با تشكر</span></div><div align="right"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-116375284177406110?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1163009596886378322006-11-08T10:12:00.000-08:002006-11-08T10:13:16.900-08:00قول بنفشه ي شاكر<div align="right">فيلسوفي غرق در كشف رمز روشنايي شمع<br />پيش خورشيد !<br />نزد وي لب گشودم<br />و ترانه اي كفتم از قول بنفشه اي شاكر كه ديروز روييده بود<br />آنكه شكوه باليدنش دليل تحقير اضطراب ذهن محدودِ من بود<br />ديدم ، من<br />باور كن<br />باران مفتخر نديم سبزه زاران بود<br />و چه معذب بر سر عابري مي¬باريد<br />كه آزموده¬اي را ابلهانه ، بال كذايي به دست مي¬بست<br />تا آفتاب را به سرقت برد !<br />سكوت باغ دليل بي¬هوشي نيست<br />كو، كجاست، آنكه نجواي باغ را بشنود<br />و انكار حقارت خويش را سد شكوه خود قرار ندهد ؟<br />او يگانه مردي را در انتظار نشسته ، شكيبا<br />تا درك ، حماقت كند<br />و شكوه پذيرفتن را دريابد<br />آنجا كه لازم است<br />و از آب لطافت بخواهد و از صخره سختي<br />و بياموزد از اين هر دو<br />كه تجربه، محدود ؛<br />نشانه¬ي نقطه¬ي ضعف نبوغ اين پست رفتِ من و توست<br />گل سرخ ، خار نداشت<br />دست بي رحم و جنون زده¬ي عابران خار دادش<br />آن گل بي عقل كه «چرا و چگونه» را هر دو درك كرد<br />و اين من، مغرور به هوش و اختيار كه هيچ جز چگونه را نميدانم<br />و پر اضطراب و ناله و شيون نيز<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-116300959688637832?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1160133550608606042006-10-06T04:17:00.001-07:002006-10-06T04:21:07.640-07:00خــــار<div align="right">گفت خار مايوس و دلشكسته :<br />از نعمت بيكران تو ، كه گلهاي وحشي ، كه سبزه زار هاي وسيع<br />چيزي ندارم من<br />خارم ، جز اين ندارم ، چند دشنه­ي عريان جز پست ترين جانواران را شوق بوسه بر اندامم نيست<br />خارم ، به خار بودن محكوم<br />هدف وقاحت دشنامها<br />خارم ، به خار بودنِ ناخواسته­ي من ، آنچه زاده سليقه­ي كژ طبيعت است<br />خار ميبينندم !<br />گفت و سخت و شكيبا اشك ذلالت ريخت<br />گفت او :<br />آيا اشكي داري براي ساعت سخت دلتنگي ؟<br />و آيا ميتواني بشكفي در ميان سخت ترين خاكها ؟<br />آيا توان آن را داري كه فضايي داشته باشي به بهانه­ي باليدن از وسعت ژرف آفرينش من ؟<br />داري ! ؛<br />كاش فقير بودي تا مينماياندي، نقطه­ي ضعف نبوغ اين نظم خيره كننده را<br />اما جز حماقت ذهن چيزي نداري شايسته­ي تامل !<br />و آيا ميداني با كه سخن ميگويي؟<br />چشمه ها براي من هستند ، بي آنكه اراده اي داشته باشند<br />كوه هاي سر به فلك كشيده ، بي آنكه استقامتي داشته باشند<br />و زيباترين گلها بر سينه­ي دشت خفته آرام ،<br />صحنه­ي شگفتي قدرت من است<br />تو و گل ، صخره و كوه، دشت و سبزه<br />همه در ديده­ي وسيع« بزرگ اوج دار» آسمان همه را طبيعت<br />و نه تو ، تنها<br />و نه گل ، و نه صخره، و نه كوه، و نه دشت ، و نه سبزه ، هيچ يك تنها !<br />اشك تو ، كه زاده­ي نگاه محدود اسير در دست خواسته­ي لجوجانه­ي جانكاه<br />جز اين نيست ، اشك تو كه ميريزي ابلهانه در حسرت سهم تقدير<br />چرا كه كسي هيچ نميداند ، فردا چه خواهد شد ؟<br />در دستان مغرورِ ژرف و بسيار پيچيده­ي به وهم آراسته­ي­ اجبار گونه­ي تقدير !<br />ببين<br />زيباترين گلها در آرزوي استقامت تو هستند<br />زيبا روياني كه به جرم زيبايي چيده ميشوند ، از مادر خويش ، خاك جدا<br />به كنيزي ميروند ، پست و بي هيچ اراده<br />تا تقدير پژمرده شدن ، تنها براي آراستن مجلسي !<br />حسرت ، پديده ايست تنها دليلي ، براي اشك<br />و اشك نشانه­ي احساس<br />كه هر از چند زماني خفته در روزمرگي دشتهاي بيكران<br />صبح را به شب ، شب را به صبح رساندن<br />بي هيچ دستاوردي ، جز رشد مبتذل زيستن<br />اشك هديه اي است ، براي تو خار<br />كه گلها ، مست از تكبر زيبايي ، هيچ و هميشه با آن بيگانه اند<br />جز آن زمان كه چيده شوند ، در آستانه­ي پژمردن<br />اشك ، آه<br />به هر بهانه<br />يعني ، هستم<br />اشك ، آه<br />و پس ، دلي زلال براي لبخند ، تبسم<br />نه از آن رو كه تمسخري ، يا نقابي به چهره<br />تبسمي ، شاد در آن مفهوم كه بايد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-116013355060860604?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1156679621140723302006-08-27T04:52:00.000-07:002006-08-27T04:53:41.163-07:00ايستاده<div align="right">ايستاده<br />منتظر، بي هراس از تيغ طعنه ها<br />ايستاده<br />مومن ، در نبرد با وسوسه ها<br />يگانه يادگار بهار<br />بمان كه ماندنت دليل صداقت واژه هاست<br />عطوفت ، مهر ؛<br />تا چه اندازه بكار ميروند ، در هر صحبت ؟<br />و تا چه اندازه ميفهمند ، در هر صحبت ؟<br />كه چه مي¬گويند<br />دل ما گداي معنا نيست<br />ذهن ما حماقت پيشه شده<br />كه نميداند ؛<br />در گذر لحظه ها ، در نگاه عابران<br />صحبت ها ، واژه ها ، عبارت ها<br />چقدر ثروت دارند<br />كه اين الماس بكر<br />در انتظار دست كاشف<br />تا دريابد مهر را ، عاطفه را از حاشيه¬ي عادت! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-115667962114072330?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1154718560269289412006-08-04T12:06:00.000-07:002006-08-04T12:14:17.036-07:00ساده<div align="right">او به غم من شيفته<br />تا چشمي بردارم ، از آسمان<br />قلبي بگيرم ، از مهر<br />شوري بگيرم ، از اميد<br />در زمانه اي كه بي تاب مرگ هر يك انسان است<br />چه پر برك ، تبسمي<br />كه نميرد در اشك ،<br />گم نشود در بغض<br />اگر اين قد من ، قامت بلند سرو نيست<br />شايد ،<br />شايد ، براي ماندن ، سندي جاودان شود<br />شعر انعكاس وهم آلودي از غم شد<br />شاعر ، مترسك سر مزرعه­ي منحوص شكست ها<br />اين چنين باور ها<br />نه شعر گفتم ، نه شاعرم<br />مينويسم از اميد<br />هر چند خريداري ندارد سر بازار<br />ميگويم از لبخند<br />از حماسه­ي اميد<br />از شكوه شكفتن بنفشه<br />از در و ديوار<br />از نگاه ، از زبان ، از ذهن ، از حركت<br />همه دارايي هاي فراموش شده­ي انسان ها<br />يك پلك ، يك فنجان چاي داغ<br />ساده ، ساده ، ساده ميگذرند<br />از آنچه دارند<br />و سخت نگرانند، آنچه را نبايد داشت و ندارند آن را به آن<br />ميميرم از طعنه­ي لطف روزگار<br />اگر نگويم اين صحبت ممنوع را در كشتارگاه ماوراء<br />رسم لجن­آلوده­ي خود نمايي !<br />من به همين لحظه كه هستم ، ساده سالم<br />شاكرم !</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-115471856026928941?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1153479587467152322006-07-21T03:57:00.000-07:002006-07-21T03:59:47.480-07:00وقت لبخند<div align="right">وقت لبخند شد باز<br />وقت شادي ، شاد بودن ، شاد گفتن<br />من صداي پاي نوبت لبخند را ميشنوم<br />اگر از ديروز چيزي جز « آه » يادگاري نيست<br />آه ـ فرصتي بود ، بهانه اي براي داشتن يك قلب شاد<br />زندگي ، تدوامِ لحظه ها ، ساعتها ، روزها ، ماه ها ....<br />به تپه هايي ميماند، پيش در پيش ، پشت در پشت<br />درست مثل تپه !<br />صعود به تپه هاي بلند ، سخت، نفس­گير است<br />اما پس ازرسيدن ، به همان اندازه « سختي ، نفس­گيري » سرازيري هست<br />و تماشاي منظره­ي­ آنچه پشت سر گذاشته شده<br />ديدن آن صخره­ي سرد بلند ، آن حادثه­ي سختِ عصر روز سرد پاييزي،<br />كه سخت طاقت فرسا بود عبور از آن ،<br />از اين بالا چه حقير مي­شود !<br />تنها بلند ترين تپه ها توان آن را دارند كه بلند ترين خواسته ها را برآورده كننده<br />پس در راه رسيدن بر فراز تپه ، سخت سخت ، بايد شكيبا بود<br />اينك ؛<br />كه باباي تپه ها ، باباي روزها ، باباي سالها ، باباي زمان<br />كه خدا<br />داور حادثه ها<br />ميبيند ، و ديدن معنايي ژرف ، كه فردا چرا فرداست<br />از آنجا كه به تپه بودن روزگاران سخت و متعصب ، معتقدم<br />من در اين راه دشوار چه لذتي ميبرم<br />كه ميدانم ، راه رسيدن را مي­پيمايم<br />و كسي ميبيند ....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-115347958746715232?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1151763529594426662006-07-01T07:17:00.000-07:002006-07-01T07:18:49.606-07:00من!<div align="right">بوي تعفن ميدهد<br />لحظه هاي مبتذل و لغزنده­ي اضطراب<br />روزهاي زرد و تن فروش دعوت كننده آنقدر دروغ گفتند<br />كه خورشيد سوگند ماه را نميپذيرد !<br />اين ثانيه تا ثانيه ، روز تا روز ، ماه تا ماه ، سال تا سال ، عمر تا عمر<br />و نسل تا نسل<br />بيهوده لذت در تعريف سعادت غرق تكاپوست !<br />پايان يعني نقطه­ي مقابل سعادت<br />ميميرد آدم ، ميميرد زشت و آشفته<br />اگر آن سوي اين شب محقرانه­ي تاريك<br />يگانه انساني نباشد ، بيدار<br />كه حقير، زبان وجودش را به ستايش دقايق زمان نگشايد<br />مردي بايد باشد ، مردي<br />كه سر به سركشي داشته باشد<br />آرمان مردي كه مفهوم طغيان است<br />آنچه معلوم شده، نوشته شده<br />تقدير<br />آن سوي اين شب محقرانه بايد سرزميني باشد<br />شهري ، كه در آن وجود خدا استدلال بودن «كلمه» باشد<br />و « واژه» دليل بودن نازك احساس<br />من خدايي ميخواهم ، كه حس بشود<br />با همين ابزار نارساي بودنم<br />بودني ميخواهم ، دليل وجودم باشد<br />و دنيا ، همه دنياي من ، خلاصه در نظم ديدنِ«من»<br />همه دنياي من وظيفه دارند مهيا كنند ، آنچه ميخواهم !<br />اينكه هستم من ، چند سطر نوشته­ي محجوب<br />آراسته شده ام به زيباترين نياز ها<br />هر چند ، پاسخي نيستم كامل و ثابت به نيازي<br />زيبا ، عشوه گر در تالار فكر به خود نمايي مشغولم !</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-115176352959442666?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1150464513125191552006-06-16T06:27:00.000-07:002006-06-16T06:28:33.150-07:00* برگزيده از برده هاي سرخ<div align="right">«اولين سنگ را كسي بزند كه تا به حال گناهي نكرده»<br />عبارتي بيش از اندازه خوشبينانه است !<br />اما فقط عبارت !<br />ذهنت را به من بسپار تا به ژرفاي پَست بودنت پي ببري !<br />ميخواهم از تو بپرسم تا به حال آيا در زجر اين انديشه به ضجه افتادي؟<br />اگر همان اندازه كه تو در برابر خاموش شدن يك شمع بي تفاوت هستي<br />خورشيد هم در برابر تو بي تفاوت بود !<br />چه حادثه­ي كوچكي رخ ميداد ؟<br />يك اتفاق !<br />ثانيه تنها در ثانيه پر بهاست<br />وقتي جزئي از يك ساعتِ گذشته باشد ! چه بسا حقير !<br />و ساعت در يك روز با ارزش است شايد ! اما در برابر يك ماه و يك سال !<br /> چه حقير<br />از عمر ما ديوانه هاي پر مدعا ، تكيه بر نامي زده « انسان»سالها ميگذرد !<br />براي تقويم چه ارزشي دارد ؟ بودن يا نبودن يك فرد !<br />و كسي چه ميداند ؟<br />از خورشيد بپرسيم ، شايد بداند !<br />شك كن ، اگر شجاعي !<br />كه اين افكار وسواس زده ، توان آن را دارند كه صد ها بار از مرگ دهشتناك تر تو را پريشان كنند !<br />ذره ذره­ي خاك ـ هر كدام ـ يك خاطره است<br />به خاطره­ي حقير غمگين غروب يك روز پاييزي بگو خاموش باشد !<br />گاهي حس ميكنم زنده ام !<br /> و زنده بودن تصويري از يك كابوس ، كسي چه ميداند ؟ يك روياست<br />و فكر ميكنم شايد بيدار شوم ، از خوابي<br />كه در بيداري تنها باشم !<br />شايد در جايي ديگر ، كه اصلا شبيه اينجا نيست<br />اين فكر ، اين انديشه­ي نابغه­ي ناقص­الخلقه، ذهنم را تا ژرفاي نبودن<br /> همچون برده داري دژخيم صفت ميكشد !<br />پاي ديوار بن بستي خاكستري به فضايي عدم گونه ميرسم<br />چشم هايم را به كور بودن با منت مفتخر ميكنم !<br />با چشم دل ميخندم !<br />و شكوه ابديت را درك ميكنم<br />به خورشيد ميپيوندم<br />و در سكوت ، گنگ و لال <br />غرق در ژرفاي شعفي ماورائي ميشوم<br />شك ميكنم ، ديوانه ميشوم بين اين همه خردمند نيك ضمير!<br />و در دنياي منِ ديوانه ، همه خردمندان روشن ضمير ديوانه هايي هستند نه همرنگ جماعت !<br />شايد بلبل هاي خوش زبان پر طرفدار<br />ناسزايي سخت كافرانه به جغد شومي روا كرده اند<br />جغد ها هم شايد در نغمه هايي كه به شومي باور داريم <br />عاشقانه هايي مي­سرايند !<br />مقدساتِ مستند ، همه حصار هايي هستند دور ديوانه خانه !<br />تا ديوانه نشوند ! آنها كه بايد همرنگ باشند ، تا جماعت باشند !<br />ايمان كفريست سخت ، در كفر!<br />به همين سادگي ، خاموشي همانقدر از روشني بيزار است كه روشني از خاموشي !<br />« تو كدام را ميخواهي ؟ »<br />مهم اين است<br />تو ، تو ، تو<br />دنيا يعني تو<br />دنيا يعني تو ، خورشيد يعني تو ، ماه تو ، شب تو ، روز تو ، خوب تو ، بد تو<br />و خدا هر چند وحشت افكن، اما تو ! <br />كسي توان آن را ندارد كه تو را به نبودن وا دارد<br />جز خود تو<br />پس انتخاب كن :<br />تو اي « خوب يا بد »</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-115046451312519155?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1149859743892997742006-06-09T06:26:00.000-07:002006-06-09T06:29:03.913-07:00اين منم!!<div align="right">و در اين شب روز نما<br />حاشا ، حاشا<br />كه سياهم ، و زهري در گلوي تيره­ي اين شب <br />از آنچه گذشته چيزي شبيه سكه ، چيزي شبيه آقا<br />در دستم نيست<br />من غرور را معنا بخشيدم<br />من عصيان را حس كردم<br />من قهر را با وجودم ، تنفر را با خلوصم<br />درك كردم<br />نه عاشق ، نه عاشق ، نه عاشق<br />آنچه در دست دارم ، مفهوميست زلال از تنفر<br />تا درخششي كور از عشق<br />چون ماه پر منت خورشيد !<br />سخن در زبانم ، لبخند بر لبهايم ، مفهوم در ذهنم<br />ماسيده !<br />من ابليس را شناختم<br />اگر خدا را دست آويز نكردم<br />اين منم<br />و اين عبارت براي فخر لحظه هايم كفايت ميكند<br />اگر وجاحتي براي عشق ورزيدن ديگران به خود ندارم !<br />اين منم </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114985974389299774?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1147598769636526712006-05-14T02:24:00.000-07:002006-05-14T02:26:09.650-07:00برگزيده برده هاي سرخ *<div align="right">زخمي تازيانه ارتداد صداقتم<br />در قلعه اي بزرگ كه خشت به خشت از وهم ساخته شده<br />زير سنگي گران كه وزنش حاصل حقارتيست كه نگاه عابران ارمغان دارد<br />دست در زنجيري دارم<br />پا در زنجيري دارم<br />زنجيري كه باور نميكنند ، مي شود باز گشت<br />و در دست جلادي كه انگل وار به گوشتم ميزند دشنه<br />جلادي كه حاصل گذشته است<br />و دشنه اي كه جنسش از خاطرات است<br />و بندي كه حاصل نادانيست<br />و بتي كه به قيمت اشك ميپرستمش<br />و زنداني كه خود زندان بان آن هستم<br />و بختي كه سياه نشد ، جز با ظلمت ابلهانه­ي نا اميدي<br />اينك چه باك ؟<br />پيكره اي از من بتراشيد<br />و هنرتان را جز به آن كار بريد كه پستي و بلندي اندامم را ترسيم كنيد<br />هنرتان را بيازماييد در تجسم اشتباهات من<br />و بيازماييد كه آيا ميتوان غم را با اوج و پست وار تراشي نشان داد ؟<br />و آيا ميتوان جز با نگاه ، حس مرگ را تصوير كرد ؟<br />اينك اين خاطره­ي من <br />جهان من جز قطعه طلايي نبود درخشان<br />كه زمان كدرش ميكرد<br />دنياي من جز اين نبود<br />حقارتش همچون لذتي بود كه در لحظه­ اي پس<br />هيچ از آن باقي نبود !<br />شگفتا كه بدنبال ابليس جستجو كني در انگاره اي وحشت افكن<br />كه همين قتل اعتياد گونه­ي زمان چهره­ي پتياره­ي ابليس بود<br />آه اگر سرمايه اي داشتم<br />نه آنچنان كه بتوانم بشمارمش<br />آنچنان پر شكوه كه در دست محدود ، حد زده­ي مبتذل شمارش جاي نگيرد </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114759876963652671?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1146184108146113812006-04-27T17:25:00.000-07:002006-04-27T17:28:28.170-07:00برده هاي سرخ (برگزيده)<div align="right">هنگام غروبي بي اندازه پر شكوه از آن سوي هبوط وجدان<br />از چشم ستاره اي نگاه كردم<br />و از هنجره قدسي فاخته اي نا به خيش و اسير در دست غريزه<br />فرياد كشيدم<br />به پيكر عابران<br />گوشهايشان را با موم كهنه­ي وحشت پر كرده بودند<br />همه ساكت بودند<br />و من همچنان تير رس چشمها<br />نه از آن رو كه گلي باشم زيبا<br />يا غنچه اي نو شكفته محترمانه پيش روي پژواك<br />يا آنكه به عصمت دختركي باكره رشك برند<br />نه....<br />مرا مينگريستند<br />و گريزي ميجستند<br />آنچه چشمهايشان را آنچنان بر افروخته كرده بود<br />وحشت بود<br />از اين فرزند سر سپرده­ي ابليس<br />آنها پيش قضاوت ذهن محدود اسير در دست خود خواهي خود<br />دستهاي ملتمس من را نميديدند<br />كاش شايسته بودند و اشكي ميريختند<br />تا در فراخناي بي منتهاي زلال اشك معرفت<br />غسل ميكردم و پاك<br />باز به صبح تبسم مي كردم !<br />چشمهايت را به سقوط مشمئز كننده انسانيت بدوز<br />و ببين كه قلبها تكه اي ماهيچه­ي سرد شدند<br />چه بي شرم انكار احساس را رسم زندگي ميدانند !<br />و در اين قاموس دهشتناك تازه از شر آكنده تولد<br />جايي براي تبسم نيست ، و جايي براي ديگر خواهي نيز ، هرگز و هيچ نيست !</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right">«از برده هاي سرخ»</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114618410814611381?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1145536353535338592006-04-20T05:28:00.000-07:002006-04-20T05:32:33.553-07:00جنگ كُش<div align="right">ژرفترين حقيقت در رمز شكيبايي نهفته<br />اينكه بشناسي<br />عشق را از هوس<br />اين داستان كهنه ! كه هرگز حل نشد<br />آي مردم... صبر كنيد<br />اگر بپرسد ، گنجشكي دل شكسته از بخل عابران<br />كه از پسمانده­ي ناني نيز نميگذرند<br />و چه مغرور طلبكار سخاوت آسمان هستند<br />اگر بپرسد اين دلشكسته از كبر معروف جامعه<br />كه چطور ، شايد بشود دنيا را زيبا تر كرد<br />به او ميگفتم<br />وقتي بياموزند ، همه ،<br />انصاف هم چيز خوبيست شايد !<br />و نگاه هديه اي كمتر از داشتن تمام دنيا نيست<br />و ذهن قدرتي كمتر از يك معجزه ندارد<br />كاش همه بدانند ، فرق يك شاخه گل سرخ را با خار<br />كاش بدانند كجا هستند<br />كاش وقتي از حسد دندان هايشان را به هم ميسايند<br />بدانند چه چيزهايي دارند !<br />كاش همه بدانند ، جاي هر چيز كجاست<br />كاش همه بدانند هيچ چيز از هم كمتر ندارند<br />جز تصميم<br />آن وقت حسد ميمرد ، و نيمي از دنيا سپيد ميشد<br />اگر بدانند ، هنر دانستن جاي احساس است<br />كه كجا ميشود لبخند زد ، و همنشيني لبخند با فكر قشنگ<br />چه تابلويي ميسازد ، از قدرت سر پنجه­ي انسانيت<br />كاش بدانند<br />قدرت واقعي وقتي هست<br />كه نترسند و احترام بگذارند<br />كه نترسند و دوستت داشته باشند<br />كه نكشي ، نترساني ، تجاوز نكني<br />و دشمني نداشته باشي<br />و فقط دوست<br />اينك بهشت لحظه لحظه<br />در شعف لذت بودن در چنين افكاري<br />آسمان در تب گنگ سوالي ميسوزد !<br />كه چرا ؟<br />براستي چرا مورچه ها وقت كشيدن يك دانه­ي حقير<br />اينچنين متكبر ، كه دنيا همين وسعت كوچك تا لانه است ؟<br />چرا نميشود لب روي لبهاي شكوفه هاي بهار نارنج گذاشت ؟<br />چرا نميتوان عطر خاك را در ضيافت بهار تا ژرفاي وجود استشمام كرد<br />چرا نميتوان ، نميتوان را از كتاب واژه ها ، اسطوره وار، خط زد ؟<br />اينك نگاه كن<br />كه من خط قرمزي شدم<br />هنر من رسم اين خطر قرمز<br />روي خواستن<br />اينك نگاه كن<br />من از نميتوانم به نميخواهم ميرسم<br />اينك ببين ، آرمان خيالي دنيا<br />منم<br />كه گفتم ، نميخواهم<br />كه گفتم ، ميتوانم<br />و حس كردم ، و فهميدم ، چه گفتم<br />آچه نتوانستند ، بگويند<br />و بفهمند چه ميگويند ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114553635353533859?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1145021839859026722006-04-14T06:34:00.000-07:002006-04-14T06:37:19.873-07:00اتفاق<div align="right">اينك<br />چو دو مينو واره<br />به هم ميفشارند<br />فرياد هاي خواستنشان را<br />در درونم<br />اين قلب خسته<br />اين دو خواستن<br />كه باشم ، سر بلند گرفته و مغرور<br />يا نباشم ، آنچنان كه بايد باشم !<br />صحبت از سياهي شب بلند يلداست<br />صحبت از سپيدي صبح كوتاه بهار است<br />اينجا رنج به هزار معني ، هر معني ژرفايي لطيف از بودن<br />من به خوب و بد نمي انديشم<br />من گم شدم !<br />در شگفتي افتادن يك برگ از درخت<br />اينجا رنج دودلي<br />اينجا انتخاب<br />و كدام است ، انتخاب تقدير<br />نرم تر از موم ، گرانتر از بار آسمان<br />بر دوش لحظه<br />و كدام است ؟<br />سوال امروزي ، كه نو نيست زياد<br />سوال امروز و هر روز </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114502183985902672?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1143716998602018962006-03-30T03:06:00.000-08:002006-03-30T03:09:58.616-08:00اين عصر<div align="right">اگر اين عصر<br />روزهايش خالي از يك تبسم عاطفه است<br />چه عزيز ، چه شجاع ، چه مهربان<br />كسي كه يك لبخند به عشوه­ي نگاه آسمان هديه كند<br />كيمياگري ميخواهد ، ثانيه­ي مبتذل انسانيت<br />كه از فرياد شرف بسازد ، نه رنگ طلا<br />و از دلتنگي گلبرگ بنفشه ، نسيم<br />كاش عابران كوچه بن بست طمع بدانند<br />پشت ديوارهاي سر به فلك كشيده­ي كوچه<br />گنجشك ها با يك دانه ارزن زنده اند<br />ميتوان بود ، بي نبودن ديگري<br />ميتوان شاد بود ، بي غم ديگري </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114371699860201896?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1143206334243898152006-03-24T05:12:00.000-08:002006-03-24T05:18:54.263-08:00آخرين مرد<div align="right">اينك امروز<br />هر روز<br />اين روزها<br />و لذت تو ، درد ديگري<br />و خوب بودن تو ، بد بودن ديگري<br />و بودن تو ، نبودن ديگري<br />تاب ديدن خورشيد سربي رنگ را ندارم<br />و بنفشه هاي كاغذي<br />شايد بهتر باشد ، كه نباشم<br />شايد زياده ميخواهم<br /> اگر ،<br />خورشيد را بي نقاب ميخواهم<br />اگر لذت را بي ذلت ميخواهم<br />اگر خوب بودن را با همه خوب بودن ميخواهم<br />شايد تكاپوي عبثي باشد<br />جستجوي سرخ ناب شقايق<br />شايد مرگ بيهوده اي باشد<br />ژرف ، در زمزمه­ي مبهم شبو مردن<br />صداي پاي كسي را ميشنوم<br />شايد رويايي بيش نيست !<br />صداي پايي را ميشنوم كه هيچ شكوفه اي را لگد نميكند<br />صداي پايي را ميشنوم كه هيچ غروري را له نميكند<br />صداي تيغي را ميشنوم كه هيچ زخمي نميزند<br />صداي دستي را ميشنوم<br />كه سيلي نميزند<br />شايد رويايي بيش نباشد<br />شنيدن اين معني<br />كه افسانه اي شده<br />دور<br />دراز<br />وقت خاموشي طلوع<br />وقتي درخشش غروب<br />وقت مرگ زمان<br />وقت شكوفايي سيب<br />وقت مرگ كينه<br />من به هم صحبتي مرد رفتم<br />اشكهايش را ديدم ، زلال<br />صدايش را شنيدم ، سوار نسيم<br />و بودن سبز بهار ، در گرماي نرم دستانش<br />من به ديدار سرو رفتم در باغ بهار<br />با خاك هم آغوش<br />عطر نمناك باران<br />و حافظه­ي آبي آسمان<br />و موسيقي نرم جوي<br />من كنار كسي نشستم<br />كه ميدانست كجاست<br />كه ميدانست از كجاست<br />كه ميدانست به كجاست<br />من كنار آخرين مرد دنيا نشستم<br />در رهگذر خاطرات تاريك تاريخ<br />من هم صحبت باران بودم<br />واي اگر درك كنم كجا بودم<br />قلب من با غم بيگانه خواهد شد !<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114320633424389815?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1142520423560616982006-03-16T06:46:00.000-08:002006-03-16T06:47:03.576-08:00درخت<div align="right">درختي بي برگ<br /><br />درختي بي بار<br /><br />درختي تنها<br /><br />درختي آرام و شكيبا<br /><br />در زمستان !<br /><br />درخت نشكست<br /><br />درخت نناليد<br /><br />شكست پايان غرور نيست<br /><br />بودن را در ذهن تكرار كن<br /><br />بهار پاداش استقامت درخت است<br /><br />از طبيعت ،« بودن و ماندن» را بايد آموخت<br /><br />بزرگترين حق من ، گرانتر از باور هر چه گذشته ،<br /><br />سنگين بر گرده­ي روزگار<br /><br />فرداست ، حق من فردا<br /><br />آموخته ام از مراسم قتل قناري ، در كشتارگاه عاطفه<br /><br />از آنچه برايم هست ، بهره­مند شوم<br /><br />قيمتش هر چه باشد ، ميپردازم<br /><br />نميبخشم ، نبخشيدند<br /><br />ميروم ، كسي نماند<br /><br />شيرين ترين واژه­ي كتاب معني<br /><br />انتقام<br /><br />بيا بگذريم از اخلاق مسخره­ي فرياد كش<br /><br />آنچه غرور ما را كشته ستم نيست ،<br /><br />خدايان سراسر هجو آسمانهاست !<br /><br />صورتم جايي ندارد براي سيلي ،<br /><br />گونه­ي راستم ، گونه­ي چپم<br /><br />سينه ام جا براي عشق ندارد<br /><br />قلب من ازآن سياهي كينه ها<br /><br />چشمم جايي براي اشك ندارد<br /><br />چشم من جامي پر از خون يادگار درد ها<br /><br />گلويم ناي ناله ندارد<br /><br />گلويم براي فرياد ها </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114252042356061698?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1142446331315857902006-03-15T10:10:00.000-08:002006-03-15T10:12:11.330-08:00ثانیه<p align="right">لحظه اي ، ثانيه اي ، كمتر از ثانيه اي<br /><br />زمان !<br /><br />ميخواهم لب روي لبهاي خورشيد بگذارم<br /><br />هم آغوش نسيم باشم<br /><br />و با موج معاشقه كنم<br /><br />لحظه اي ، تا اثبات كنم<br /><br />سبزي جوانه يك حادثه نيست<br /><br />يك لحظه تا شرح لذت بهارنارنج را بيان كنم<br /><br />لحظه اي ، تا شكوه سادگي شكوفه را تصوير كنم<br /><br />بنشين ، كنار صبح<br /><br />آرام<br /><br />يك لحظه، كمتر از يك ثانيه<br /><br />به آسمان نگاه كن<br /><br />و در ژرفاي خيال ...<br /><br />هر چه بدي بود ، تقصير شب<br /><br />تو به صبح بيانديش ، و زماني كه براي توست ، تنها براي تو<br /><br />و در اختيار آرزوهاي قشنگ تو<br /><br />اين چنين است ، زيارت تبسم خداوند<br /><br />عشق نمناكي خواستني لحظه هاي سبز بهار است<br /><br />و ديدن چهره خدا ، بي شكل<br /><br />در ميان جوانه ها ،<br /><br />عطر خدا ، همراه عطر خاك باران خورده !<br /><br />من به فردا رسيدم </p><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114244633131585790?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1141041650432520102006-02-27T03:59:00.000-08:002006-02-27T04:00:50.446-08:00اگر تو باشي<div align="right">صبح فرصتي بود ، نو ، تازه، باكره<br />براي خود نمايي ژاله<br />صبح هديه اي بود از زمان ، براي پيدايش اميد<br />آه ، اگر در غم گم شوم<br />آشنايي كو در اين لحظه ؟­<br />چهره ام را ذره ذره ، با نگاهت لمس كن<br />به چشمهايم لبخند بزن <br />لحظه را يك تبسم مهمان كن<br />آه اگر باشي ، تو آشناي لحظه هايم<br />دل درد دارد<br />چشم اشك دارد<br />گوشي ، شنوا<br />قلبي ، پذيرا<br />ساعت ياس ، ساعت فكر كردن بود<br />چرا ؟ ژرفترين لحظه<br />و اشك و غم و اندوه و افسوس<br />به هزار زبان گوياي خاموش<br />سكوت فريادي بود<br />اگر اينجا واژه ها مسخ شدند<br />در چهار ديوار ، كه هر ديوار معناي دوري ، ترس ، فرار<br />تو باش سركش عصيان گر<br />آه اگر باشي ... لحظه لحظه<br />هزار لحظه ، ساعت با هم بودن ، ساعت عطر گل ياس </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-114104165043252010?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1139751614778381872006-02-12T05:36:00.000-08:002006-02-12T05:40:14.790-08:00پرسيدي<div align="right">از من پرسيدي كه زندگي<br />به تو گفتم پرده اي رقصان .. هر لحظه نسيم !<br />از من پرسيدي كه عشق<br />به تو گفتم آتشي ، پر زبانه .. هر زبانه هزار بيت غزل !<br />عاقبت اما فراموش در خاطر پيرامون !<br />تو كه پرسيدي خدا<br />به تو گفتم ، ديواني از بهترين آرزو ها !<br />پرسيدي مرگ<br />به تو گفتم لحظه ، پر از اضطراب !<br />تو پرسيدي آفتاب<br />به تو گفتم روشنايي<br />تو پرسيدي مهتاب<br />گفتم منت دار آفتاب<br />پرسيدي ياس<br />به تو گفتم حماقت<br />پرسيدي نا اميدي<br />به تو گفتم بلاهت<br />افسوس تو از برگ گلي سرخ نپرسيدي<br />كه برايت سخاوت طبيعت را شرح دهم<br />افسوس نپرسيدي چرا عمر گل دو روز شده<br />تا به تو ميگفتم ، زجر بودن ...<br />اگر از من ميپرسيدي بهار<br />به تو ميگفتم كه صبر<br />اگر از من تو ميپرسيدي نوروز<br />به تو ميگفتم ... وقت تبسم شد ، بخند<br />تو از من نپرسيدي<br />و بي هيچ سوال ، پاسخ دادنم بس بيهوده بود !<br />تو لب روي لبهاي ذهن من نگذاشتي<br />تا لذتي برايت تصوير كنم از غم حوا<br />تو از بيهودگي لحظه هايم نپرسيدي<br />اي كاش تو ميپرسيدي !<br />اي كاش .... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-113975161477838187?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1139407845260324632006-02-08T06:09:00.000-08:002006-02-08T06:10:45.276-08:00صبحت شبو !<div align="right"><br />اگر صحبت شبو را جدي بگيري !<br />اگر زمزمه هاي نشاطآور شاپرك را بشنوي !<br />نيمه هاي شب ! نزديك صبح<br />كه ژاله روي گلبرگ بنفشه ميرقصد<br />و نفس ، ارمغان نسيم پاك شب ... تا ژرفاي دل نفوذ ميكند !<br />از يك غزل ، سير ميخورم ! از يك عبارت ، سير مينوشم !<br />كه كسي هست !<br />نه خصم تو كه در انتظار شكنجه پيكر تو لحظه بشمارد !<br />كسي كه به تو عشق ميورزد !<br />آن وقت ميفهمي چرا گنجشك ها سرمست ...<br />در ضيافت بهار نغمه ميخوانند !<br />صبح زود ... دو به دو ...<br />آسمان بي هيچ دلشوره اي عرصه پرواز !<br />هستي در مقابل اين همه شور عشوه ميكند !<br />آنها كه نه سكه اي دارند ، زرد<br />دل به يك دانه ارزن طلايي خوش ميكنند !<br />هر چند در بازار تو با ارزش نيست !اما هديه ايست براي او !<br />از آسمان آبي<br />كه اگر بداني<br />عشق ورزيدن ، مهر ورزيدن ، دادن بي ادعاي باز پس گرفتن<br />چه لذتي دارد<br />محبت كيميا ميكند !<br />تو هم در مرثيه غم اجتماع .... شادمان ميرقصي<br />كودكانه ميخندي<br />سعادت اينجاست !<br />همنوا با سرود صبح<br />صبح ... وقتي فرشته ها به مهماني قلب تو مي آيند<br />به شب سوگند ، هيچ صبحي مثل صبح ديگر نيست<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-113940784526032463?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1139140088268250072006-02-05T03:46:00.000-08:002006-02-05T03:48:08.283-08:00نازنين<div align="right">وقت رستاخيز معني شد باز<br />آماده شو !<br />وقتي كه خورشيد رخت سياه شب به تن كرده !<br />وقتي ژاله روي گلبرگ شبو مرده !<br />وقتي لبخند فراري شده!<br />وقت سفر شد باز<br />كه من آن شبگرد<br />كه كوچه ها با من غريبه !<br />وقتي كه ثانيه­اي خبر گذشتن را ميدهد<br />منم آن شبگرد كوچه هاي ياس<br />آماده شو كه باز هم سفر<br />وقتي كه بگريي<br />وقت سفر من ميرسد باز !<br />من آن مسافر بيزار از سفر<br />آماده شو<br />كه سفر باز ، سفر باز ، سفر باز<br />رفتن تو ساعت سرخ من شدن بود باز<br />از صبح به جز چشم نمي­خواهم<br />از باد به جز گوش نمي­خواهم<br />از بهار جز لمس تن سايه ها نمي­خواهم<br />از خدا جز خدا بودن و ماندن نمي­خواهم<br />من همان همشهري فرشته ها هستم<br />كه هر پس كوچه شهرم را مي­شناسم<br />افسوس با ناله­ي ديوار ها غريبه !<br />با شادي كودكان غريبه !<br />و با خودم نيز غريبه<br />سكوت واژه ها<br />رستاخيز معني ها<br />بهشت پوچي<br />دوزخ فردا<br />اينجا<br />منم و تاريكي و يك جنس غريبه<br />اينجا منم و ابليس و خشم درد<br />همنوا با ضجه­ي وحشي اهريمن<br />اگر مردم<br />اگر گنديدم<br />اگر پوسيدم <br />اگر بي­حاصل ، نفس هايم ناشناخته در گندآب فراموشي محو شد<br />چه باك ...!<br />نازنين<br />تو از راهي كه من رفتم نرو ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-113914008826825007?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1138878690692807682006-02-02T03:10:00.001-08:002006-02-02T03:11:30.693-08:00همه خوبي ها<div align="right">و، برگي<br />تا به حرمت همه خوبي ها يك واژه بنويسم !<br />و زباني<br />تا حيرتم را در مواجهه با نسيم بهار ، در ترانه اي بسرايم !<br />سلام ميدهد<br />هر برگي كه جوانه ميزند<br />و اگر بداني<br />زمزمه­ي سرد زمستان<br />شكوه درك شعف بهار است<br />تو ديگر از زمستان شكايتي نداري<br />تنها<br />اگر دل غمگين<br />اگر سينه پر درد<br />بيا با من<br />به ضيافت آفتاب<br />بيا حساب كنيم<br />چقدر زمان براي افسوس از دست داديم<br />خداوند برايم كتابي فرستاده !<br />طبيعت<br />كه از اين تابلو آموختم<br />از برگهاي خشك خزان ، جوانه هاي سبز بهار<br />كه امروز را در امروز<br />و فردا را ، به اميد فردا<br />اي دريغ !<br />اگر لذت تماشاي طلوع امروز را در خاطره غروب ديروز گم كنم<br />من به سهمم از اين شب بلند رضايت داده ام !</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-113887869069280768?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1138878687426348882006-02-02T03:10:00.000-08:002006-02-02T03:11:27.426-08:00همه خوبي ها<div align="right">و، برگي<br />تا به حرمت همه خوبي ها يك واژه بنويسم !<br />و زباني<br />تا حيرتم را در مواجهه با نسيم بهار ، در ترانه اي بسرايم !<br />سلام ميدهد<br />هر برگي كه جوانه ميزند<br />و اگر بداني<br />زمزمه­ي سرد زمستان<br />شكوه درك شعف بهار است<br />تو ديگر از زمستان شكايتي نداري<br />تنها<br />اگر دل غمگين<br />اگر سينه پر درد<br />بيا با من<br />به ضيافت آفتاب<br />بيا حساب كنيم<br />چقدر زمان براي افسوس از دست داديم<br />خداوند برايم كتابي فرستاده !<br />طبيعت<br />كه از اين تابلو آموختم<br />از برگهاي خشك خزان ، جوانه هاي سبز بهار<br />كه امروز را در امروز<br />و فردا را ، به اميد فردا<br />اي دريغ !<br />اگر لذت تماشاي طلوع امروز را در خاطره غروب ديروز گم كنم<br />من به سهمم از اين شب بلند رضايت داده ام !</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-113887868742634888?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1138110791688506062006-01-24T05:52:00.000-08:002006-01-24T05:53:11.703-08:00لادن<div align="right">اينك بهار لادن<br />وقت شكفتن<br />كه اگر خزان را از آن همه بي رحمي چيزي يادگار نيست<br />اينك بهار<br />كه حافظه­ي خاك<br />اين رازدار بي دريغ<br />اينك بهار لادن<br />وقت شكفتن نه افسوس<br />اينك بهار لادن<br />صبحي به وسعت فردا<br />اينك بهار لادن<br />عشقي به شكوه طلوع<br />اينك بهار لادن<br />اشك بريز <br />شادي<br />اينك بهار لادن<br />نقش ژاله صبح بر گلبرگ خيال<br />اينك بهار لادن<br />خط به خط ، هر خط ديوان جنون<br />اينك بهار لادن<br />صبح و بهار ، عشق و اميد<br />لحظه لحظه ، هزار لحظه براي تو<br />اينك بهار لادن<br />وقت آن است ، تبسم بكني<br />اينك بهار لادن<br />وقت فرياد ، وقت جنون<br />اينك بهار لادن<br />كه اگر غم را در منشور ذهن زيبا تجلي باشد<br />خزان هزاران بار جلوه­اي ، از نو شكفتن ميكند<br />اينك بهار لادن<br />تبسم رسم سعادت را به لحظه ها خواهد آموخت<br />اينك بهار لادن<br />كه اگر طلوع را با اين همه غم و درد و شكوه ، لحظه اي تاخير نيست<br />لادن به فردا خيره باش<br /> لادن غريبه باش در شهر ديو انگار ها<br />لادن بخند<br />لادن خنده­ي تو آسمان را ستون به ستون لرزاند<br />لادن بخند<br />لادن چقدر ابر از ديدن تو شاد شد<br />لادن خبر داري ؟<br />چند روزي تا بهار<br />لادن شكوفه كن<br />لادن لباس صبحت را بپوش<br />لادن بهار را شرمنده كن <br />لادن به آفتاب سلام كن<br />لادن يكبار<br />فقط يكبار لبخند بزن<br />لادن بهار ... لادن بهار !<br />لادن براي روزي ديگر<br />لادن نوروز ، روزي ديگر </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-113811079168850606?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-18457565.post-1136718004242689672006-01-08T02:57:00.000-08:002006-01-08T03:00:04.260-08:00كفشهاي خدا<div align="right">همه صحبتم اين است<br />وقتي زياد بفهمي نميتواني كفشهاي خدا را پينه بزني !<br />به طلا ننويسيد<br />با ژاله روي گلبرگ بنفشه بنويسد<br />شايد در حافظه¬ي باغ بماند<br />هميشه .....<br />كالبد ذهنم همه آكنده شده از تعريف<br />و اما جايي براي استشمام ياس نيست ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18457565-113671800424268967?l=bnaha.blogspot.com'/></div>Amir h .Anvarihttp://www.blogger.com/profile/16353821454741611416noreply@blogger.com